عشق مامان و بابا پرنیان جان عشق مامان و بابا پرنیان جان ، تا این لحظه: 15 سال و 6 روز سن داره

مورچه کوچولو

آخرین واکسن ...........

1392/4/24 13:34
نویسنده : مامان سارا
158 بازدید
اشتراک گذاری

28 اردیبهشت قرار شد که با مامان جان و مامانی بریم خانه بهداشت و واکسن یک سالگیمو بزنیم ،البته باید پونزدهم میزدم ولی به خاطره مریضیم دکتر گفت بذارید کاملا حالش خوب بشه بعدش واکسنشو بزنید.

قبل از رفتن، مامانی ازم عکس گرفت تا معلوم باشه که چقدر حالم خوبه ، آخه قراره ببرتم مریضم کنه واقعا که....

س

زشت مامانی دهنم بازه عکس نگیر..

ب

خوب میگم نگیر دیگه ای باباااااااااا 

ی 

 

وقتی رسیدیم منه بیگناه از هیچی خبر نداشتم واسه همین آروم نشسته بودم البته آخراش یکمی خوابم گرفته بود ولی بازم خوب بودم تا اینکه رفتیم تو چشمتون روز بد نبینه، خانم واکسنی گفت بخوابونیتش روی تخت یکیتون محکم دستاشو بگیره یکی هم پاهاشو که تکون نخوره از همونجا بود که گریم شروع شد ، مامانی میترسید لیسه برم آخه دوتا واکسن باید بزنم ولی خداروشکر این اتفاق نیفتاد. البته خیلی گریه کردم تازه هیچ راه فراریم نداشتم  گریهگریه .

 خانم که اونجا نشسته بود و داشت تو پروندم مهر میزد گفت : پای راستش کمپرس نمیخواد فقط ممکنه یک هفته دیگه تب کنه اما پای چپش اول کمپرس سرد بذارید فردا کمپرس گرم  ،ممکنه تبم بکنه که حتما بهش استامینوفنو بدید. 

از همونجا مستقیم رفتیم خونه مامان جان  ومامانی شروع کرد کمپرس سرد کنه

س

ب


چند ساعت اولو خوب راه میرفتم اما از ساعت 2 و 3ظهر دیگه کم کم شروع کردم لنگون لنگون راه رفتن ، هیم دستمو میزدم به پام و میگفتم آخ آخ آخ . خلاصه اونروزو مامانی کمپرس سرد کذاشت . شبم رفتیم خونه خودمون که مامانی تا صبح نگران بود خیلی تب نکنم. از فرداشم کمپرس گرمو شروع کرد .

تقریبا تا دو روز راه نرفتم ولی از روز سوم آروم آروم شروع کردم راه رفتن هر قدمی هم که بر میداشتم میگفتم آخ . یا دستمو میگرفتم به دیوار یا مامانی دستمو میگرفت تا راه برماوهاوه

خدارو شکر یه هفته بعدشم تب نکردم ودیگه هیچ اثری از مریضی پیدا نشد.....چشمک 

پسندها (0)
شما اولین مشوق باشید!
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی

نظرات (0)